شما اینجا هستید: احادیث سایت
احادیث سایت
  • فرمانبری از خدا
    قال الصادق(ع): مَن أَرادَ عِزّاً بِلاعَشيرَةٍ، وَ غِنَىً بِلامالٍ، وَ هَيبَةً بِلاسُلطانٍ فَليَنتَقِل عَن ذُلِّ مَعصِيَةِ اللهِ إِلى عِزِّ طاعَتِهِ.
    هر آن کس که سربلندی خواهد بدون ایل و تباری، و بی نیازی خواهد بدون دارایی، و شکوهمندی خواهد بدون مقام و سلطه؛ پس برون آید از خواریِ نافرمانی خداوند به سوی سربلندی فرمانبرداریش. (بحارالانوار، ج68، ص179)
    آدمی سه نیاز دارد، نخست عزّت. آنکه خوار نباشد و بدو ستم نشود و حقش تباه نگردد! پیشتر، این نیاز بر اساس وابستگی به یک قوم و قبیله تامین می شد و حالا نیز در پیوستن به گروه های اجتماعی یا سیاسی!
    دوم ...
  • آغازِ بندگی
    قال الرّضا(ع): اَوَّلُ عِبادَةِ اللهِ تَعالى مَعرِفَتُه وَ اصلُ مَعرفَةِ اللهِ تَوحيدُه وَ نِظامِ تَوحيدِ اللهِ نَفىُ الصِّفاتِ عَنهُ لِشَهادَةِ العُقُولِ اَنَّ كُلَّ صِفَةٍ وَ مَوصُوفٍ مَخلُوقٌ وَ شَهادَةِ كُلِّ مَوصُوفٍ اَنَّ لَه خالِقاً لَيسَ بِصِفَةٍ وَلا مَوصُوف.
    آغاز پرستش خداوند شناخت اوست، و اصل شناخت وی، یکتا دانستن اوست، و چهارچوب یکتادانستن وی نفی کردن ویژگی ها از اوست؛ زیرا خردها گواهی دهند که هر صفت و موصوفی آفریده است، و هر موصوفی گواهی دهد که آفریننده ای دارد که نه صفت است و نه موصوف. (عیون اخبار الرضا(ع)، ج2، ص145.)
    خطبه توحیدی امام رضا، شانه به شانه سخنان امیرمومنان علی بالا و والاست. در یکی دوسطر و صفحه نمی توان از آن سخن گفت و معانی دقیق آن را آشکار ساخت. تنها به جمله نخست بسنده می کنیم.
    آغاز بندگی شناخت ...
  • دینداری
    قال مُحمَّدُ بن علیٍّ الباقِر(ع): لا دينَ لِمَنْ دانَ اللهَ بِغَيْرِ إِمْامٍ عادِلٍ وَ لا دينَ لِمَنْ دانَ اللهَ بِطاعَةِ ظالِمٍ.
    آن کس که بدون (پیروی از) پیشوای دادگری دیانت بورزد، دین ندارد؛ و آن کس که با فرمانبری از ستمگری دینداری کند، دین ندارد.
    دینداری تنها نماز گزاردن و روزه داشتن و به حجّ رفتن نیست. اگر کسی این همه را انجام دهد، ولی در گروه فرمانبران ستمکاری درآید، دیندار حقیقی و راستین نیست؛ بلکه اگر این همه را انجام دهد، ولی پیشوای دادگر ...
  • مدارا با مردم
    قال رسول الله(ص): مُداراةُ النَّاسِ نِصْفُ الإِيمانِ وَ الرِفْقُ بِهِمْ نِصْفُ العَيْشِ.
    مدارا با مردم نیمی از ایمان است، و نرمخویی با آنان نیمی از زندگی است.
    آری، نرمخویی نیمی از زندگی است؛ نرمخویی است که دیگران را به ایجاد و تداوم رابطه با آدمی تشویق می کند. ولی پرسش آن است که چه نسبتی بین مدارات و ایمان وجود دارد؟! مدارا و مهربانی و  جانب دیگری داشتن ...
  • پاداش حضور در مجلس اهل بیت
    قالَ الامام الرّضا(ع): مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً یُحْیى فیهِ اَمْرُنا لَمْ یَمُتْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ.
    هر کس در مجلسى بنشیند که در آن ، امر ما احیا می شود ، دلش در روزى که دل ها مى میرند، نمى میرد. (بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۸)
  • آثار گریستن بر حضرت سیدالشهداء
    قالَ الامام الرّضا(ع): فَعَلى مِثْلِ الْحُسَینِ فَلْیَبْکِ الْباکُونَ فَاِنَّ البُکاءَ عَلَیهِ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظامَ.
    گریه کنندگان باید بر کسى همچون حسین علیه السّلام گریه کنند، چرا که گریستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مى ریزد. (بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۴)
  • سلام، دوستی، ایمان، بهشت
    قال رسول الله(ص): وَ الَّذي نَفْسي بِيَدِه لاتَدْخُلُوا الجَنَّةَ حَتّى تُؤْمِنُوا وَ لاتُؤمِنُوا حَتّى تَحابُّوا، أَوَلاأَدُلُّكُمْ عَلى شَيءٍ إِذا فَعَلْتُمُوهُ تَحابَبْتُم؟ أَفْشُوا السَّلامَ بَيْنَكُم.
    سوگند به آن کس که جانم به دست اوست؛ به بهشت درنمی آیید مگر آنکه ایمان آورید، و ایمان نمی آورید مگر آنکه یکدیگر را دوست بدارید. آیا شما را به کاری راهنمایی کنم که اگر آن را انجام دهید، دوستی بین شما رواج گیرد؟ سلام(گفتن) را بین خویش آشکار نمایید. (مستدرک الوسائل، ج8، ص277)
    سلام گفتن و پاسخ سلام شاخه ها و فروع بسیاری دارد؛ در فضیلت سلام همین بس که پیامبر اکرم فرمود: آن کس که در سلام گفتن پیش قدم شود، به خدا و پیامبر نزدیک تر است. (بحارالانوار، ج73، ص12).
    و البته از ...
  • اشگ بر حسین(ع) و آمرزش گناه
    قالَ الامام الرّضا(ع): یَا بْنَ شَبیبٍ اِنْ بَکَیْتَ عَلَى الحُسَینِ علیه السّلام حَتّى تَصیرَ دُمُوعُکَ عَلى خَدَّیْکَ غَفَرَ اللّهُ لَکَ کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتَهُ صَغیرا کانَ اَوْ کَبیراً قَلیلا کانَ اَوْ کثیراً.
    اى پسر شبیب، اگر بر حسین علیه السّلام آن قدر گریه کنى که اشکهایت بر چهره ات جارى شود، خداوند همه گناهانت را که مرتکب شده اى مى آمرزد؛ کوچک باشد یا بزرگ ، کم باشد یا زیاد. (امالى صدوق ، ص ۱۱۲)
  • همدلى با عترت
    قالَ الامام الرّضا(ع): اِنْ سَرَّکَ اَنْ تَکُونَ مَعَنا فىِ الدَّرَجاتِ الْعُلى مِنَ الجِنانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنا.
    اگر تو را خوشحال مى کند که در درجات والاى بهشت با ما باشى ، پس در اندوه ما غمگین باش و در شادى ما خوشحال باش. (جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۴۹)
  • گریستن بر شهید
    قالَ الامام الصّادقُ(ع): اِنَّ النَّبىَّ لَمّا جائَتْهُ وَفاةُ جَعْفَرِ بنِ اَبى طالبٍ وَ زَیْدِ بنِ حارِثَةَ کانَ اَذا دَخَلَ بَیْتَهُ کَثُرَ بُکائُهُ عَلَیْهِما جِدّاً وَ یَقولُ: کانا یُحَدِّثانى وَ یُؤ انِسانى فَذَهَبا جَمیعاً.
    وقتى خبر شهادت جعفر بن ابى طالب و زید بن حارثه به پیامبر خدا رسید، از آن پس هرگاه وارد خانه مى شد، بر آن دو شهید بشدّت مى گریست و مى فرمود: آن دو شهید، با من هم سخن و همدم و انیس بودند، و هر دو رفتند. (من لایحضره الفقیه ، ج ۱، ص ۱۷۷)
  • هر چه خواستى گناه كن!
    قال الحسين(ع): افعل خمسة أشياء و اذنب ما شئت: ۱- لاتأكل رزق اللَّه. ۲- أخرج من ولاية اللّه. ۳- أطلب موضعاً لايراك اللَّه. ۴- إذا جاء ملك الموت ليقبض روحك فادْفعه عن نفسك. ۵- إذا أدخلك مالك فى‏ النّار فلاتدخُل فى ‏النّار.
    پنج كار انجام بده و هر چه خواستى گناه كن: ۱- روزى خدا را نخور. ۲- از سرپرستى خدا بيرون برو. ۳- در طلب جايى باش كه خدا تو را نبيند. ۴- هنگاميكه فرشته‏ ى مرگ آمد تا روح تو را بگيرد او را از خودت كنار بزن. ۵- هنگامي كه مالك تو را در آتش قرار مى‏ دهد، تو داخل مشو و قرار نگير.
    گناه گاهى از غفلت و وسوسه و گاهى از نياز و اضطرار و گاهى از جهل و نادانى و گاهى از غرور و كبر و عناد و سركشى، منشاء مى‏ گيرد غفلت با تذكّر و نياز با تأمين و جهل با تعليم، درمان مى‏ شود، امّا غرور ...
  • خیال خام!
    قال الحسين(ع): لاتعتدّ بما لاتقدر عليه.
    بر آنچه كه قدرت ندارى حساب باز نكن.
    آدمى گاهى امكانات ديگران و قدرت‏هاى آنان را قدرت خود مى‏داند و روى آن حساب مى‏كند و در هنگام عمل، تنها مى‏ماند و گاهى قدرت‏ها و توانايى‏هاى خود را نفى مى‏كند و به حساب نمى‏آورد. ...
  • حتی بخشش هم به اندازه!
    قال الحسين(ع): لاتنفق الّا بقدر ما تستفيد.
    جز به اندازه‌‏اى كه بدست مى‏‌آورى نبخش.
    بخشش براى بعضى سخت است و نالان و گريزان هستند و براى بعضى شيرين مى‏شود يا با طبع يا با معرفت و عشق خدا و عنايت محبوب.
    آنجا كه بخشش شيرين مى‏شود چه بسا زياده روى شكل بگيرد و بيش از توان و ...
  • زیاده‌خواهی نکن!
    قال الحسين(ع): لاتطلب من الجزاء الّا بقدر ما صنعت.
    جز به اندازه‌‏اى كه كار انجام داده‏‌اى پاداش مخواه.
    آدمى گاهى چشم بر پاداش ندارد، فارغ است كه در غنا و استغناى او طلب و چشمداشتى نيست و گاهى از كارى كه میكند پاداش مى‏خواهد، ولى طمعكار است و بيش از كارش مزد مى‏طلبد، اين است كه خفيف و خوار مى‏شود ...
  • هیچ وقت خوشحال نباش به غیر از...!
    قال الحسين(ع): لاتفرح الّا بما نلت من طاعة اللَّه .
    جز به آنچه كه از طاعت خدا رسيدى، خوشحال‏ مباش.
    آدمى شادى‏ها و رنج‏هايى دارد. و آدمى درست به اندازه‏ى همان چيزهايى است كه او را خوشحال و يا رنجور مى‏سازد. خوشحالى با نعمت‏ها، با موقعيت‏ها، خوشحالیهاى متحول و لرزانى است كه دوام ...
  • پنج ویژگی مؤمنان
    امام سجاد(ع): عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: الْوَرَعُ فِی الْخَلْوَةِ وَ الصَّدَقَةُ فِی الْقِلَّةِ وَ الصَّبْرُ عِنْدَ الْمُصِیبَةِ وَ الْحِلْمُ عِنْدَ الْغَضَبِ وَ الصِّدْقُ عِنْدَ الْخَوْفِ.
    نشانه مؤمن پنج چیز است: پرهیزگاری در خلوت و صدقه در دستتنگی و صبر در هنگام مصیبت و بردباری هنگام غضب و راستگویی در حین ترس. (الخصال/ ۱/ ۲۶۹)
    مؤمن به کسی اطلاق می‌شود كه خدا و رسول و آنچه را ایمان به آن واجب است (یعنی قرآن کریم و ولایت امیرالمؤمنین وائمه معصومین علیهم السلام)، به زبان و قلب تصدیق كند و عملاً تسلیم خدا و رسول و امامان (ع) ...
  • هفت منزلگاه هولناک
    رسول خدا (ص): حُبِّی وَ حُبُ أَهْلِ بَیتِی نَافِعٌ فِی سَبْعَةِ مَوَاطِنَ أَهْوَالُهُنَّ عَظِیمَةٌ عِنْدَ الْوَفَاةِ وَ الْقَبْرِ وَ عِنْدَ النُّشُورِ وَ عِنْدَ الْكِتَابِ وَ عِنْدَ الْحِسَابِ وَ عِنْدَ الْمِیزَانِ وَ عِنْدَ الصِّرَاط.
    دوستى من و دوستى خاندانم در هفت جایگاه -که سخت هراسناکاند- سودمند است: هنگام مرگ؛ در گور؛ وقت بیرون آمدن از قبر؛ دریافت نامه اعمال؛ هنگام حساب؛ پاى میزان؛ بر پل صراط. (الأمالی(صدوق)/ ۱۰)
    یکی از زیباترین آموزه‌های فرهنگ شیعی، محبت نسبت به خاندان عصمت و طهارت و تبعیت و پیروی از ائمه اطهار(ع) است. ریشه این فرهنگِ شیعی را باید در آیات نورانی قرآن مجید جستجو کرد؛ چرا که خداوند متعال ...
  • ملاک قبولی اعمال و بهره‌مندی از شفاعت
    رسول خدا(ص): الْزَمُوا مَوَدَّتَنَا أَهْلَ الْبَیتِ فَإِنَّهُ مَنْ لَقِی اللَّهَ وَ هُوَ یحِبُّنَا دَخَلَ الْجَنَّةَ بِشَفَاعَتِنَا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیدِهِ لَا ینْتَفِعُ عَبْدٌ بِعَمَلِهِ إِلَّا بِمَعْرِفَتِنَا.
    پیوسته با دوستى ما اهل بیت همراه باشید كه هر كس خدا را در حالى كه ما را دوست داشته باشد ملاقات كند، به شفاعت ما داخل بهشت میشود. سوگند به آن كس كه جان من به دست قدرت اوست، هیچ بنده‏اى از كار و كوشش خود بهره‏مند نگردد، جز با معرفت و شناخت ما. (الأمالی (مفید)/ ۱۳)
    از این روایت زیبا سه موضوع ارزشمند استفاده می‌شود:
    ۱. محبت اهل بیت پیامبر(ص) واجب است؛۲. شفاعت اولیای الهی مخصوص دوستداران اهل‌بیت(ع) است‌؛
    ۳. عملی که عامل و کننده آن نسبت به ...
  • یاد مرگ و آرزوهای سازنده
    رسول اکرم (ص): إذا استُحِقَّت وَلایةُ اللّه ِ و السَّعادَةُ جاءَ الأجَلُ بَینَ العَینَینِ و ذَهَبَ الأمَلُ وراءَ الظَّهرِ ، و إذا استُحِقَّت وَلایةُ الشَّیطانِ و الشَّقاوَةُ جاءَ الأمَلُ بَینَ العَینَینِ و ذَهَبَ الأجَلُ وراءَ الظَّهر.
    هرگاه دوستى خدا و سعادت سزاوار [كسى] شود، مرگ پیش چشم او بیاید و آرزو پشت سرش رود؛ و هرگاه دوستى شیطان و شقاوت سزاوار [كسى] شود، آرزو در پیش چشم او بیاید و مرگ پشت سرش قرار گیرد. (الكافی/ ‏۳ / ۲۵۸ / ۲۷)
    در این حدیث ارزشمند پیامبر اکرم(ص) به نکات مهمی در باره اخلاق اسلامی اشاره می‌فرماید. توجه به یاد مرگ وگرفتار نشدن به آرزوهای دور و درازِ دنیایی که ثمره اخلاقی و اخروی را به دنبال ندارد، از جمله مهم‌ترین ...
  • حدیث باب العلم
    رسول خدا(ص): أَنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِی بَابُهَا فَمَنْ أَرَادَ الْعِلْمَ فَلْیأْتِ الْبَابَ.
    من شهر علمم و علی درِ آن شهر است. هر که دنبال علم است، باید از این در وارد شود. (مستدرک حاکم/ ۳/ ۱۲۶)
    از جمله احادیثی که بر برتری و مرجعیت دینی امام علی (ع) دلالت دارد، حدیث معروف به «مدینه العلم» است. این حدیث از جمله معروف‌ترین احادیثی است که در منابع فریقین مورد توجه خاص علمای شیعه ...